سرانجام در سال 1927 ميلادى مطابق با 1306 خورشيدى موفق به دريافت درجهء دكتراى فيزيك شد . سپس به ايران بازگشت و در وزارت راه استخدام شد . اولين مأموريت او بازديد ناحيهء ساحلى جنوب يعنى مناطق بين بوشهر و لنگه بود تا براى تعيين مخارج ايجاد راه شوسه جهت رفت و آمد مأمورين كشورى و لشگرى به مطالعه بپردازد . در آن زمان وزارت معارف درصدد ايجاد دار المعلمين عالى بود و احتياج به مرد مطلعى در اين امر داشت . به دكتر حسابى پيشنهاد شد كه براى كمك به اين منظور در وزارت معارف مشغول كار شود . او با علاقهء فراوان در تنظيم برنامه و انتخاب معلمين علوم شركت كرد و از به دو تأسيس ، تدريس فيزيك را خود برعهده گرفت . سپس در سال 1313 خورشيدى كه دانشگاه تهران تأسيس شد ، باز بنا به دستور وزير فرهنگ مأموريت يافت با همكارى دكتر صديق و يكى از استادان اروپايى ، در نوشتن مواد قانون تأسيس دانشگاه كمك كند . و از همان سال عهده‌دار كرسى فيزيك در دانشكدهء علوم شد . در همين اوان ، دانشگاه رسما از طرف وزارت فرهنگ تأسيس شد و تأسيس دانشكدهء فنى به حسابى محول شد . او براى اين دانشكده ، برنامه‌ريزى كرد و استادان ايرانى و خارجى را براى تدريس در رشته‌هاى مختلف علمى و رياضى استخدام كرد . آنگاه پس از دو سال كه رياست اين دانشكده را به‌عهده داشت - چون امور آن مؤسسهء علمى به جريان افتاد - منحصرا به كار خود در دانشكدهء علوم پرداخت . در سال 1315 خورشيدى از طرف وزارت فرهنگ مأمور شركت در كنفرانس بين المللى علمى اسلو شد و در اين مسافرت در كنفرانس بين‌المللى آكسفورد نيز شركت كرد . در سال 1321 چون دانشكده علوم مستقل شد و توسعهء آن ضرورت يافت ، او از طرف استادان اين دانشكده به رياست آن انتخاب شد و به تكميل و توسعهء آزمايشگاه‌هاى آن پرداخت . در اين زمان ، دربارهء نظريهء جديد فيزيك و اشكالات موجود در آن با تغيير خواص ذرات اصلى تحقيق مىكرد و در جستجوى راه حلى براى آن اشكالات بود . دو رساله يكى به زبان فرانسه و ديگرى به زبان انگليسى چاپ كرد و براى صاحب‌نظران علم فيزيك در اروپا و امريكا فرستاد و جواب‌هاى تشويق‌آميزى از سوى آنان دريافت كرد . در تيرماه سال 1325 كه به نمايندگى از طرف دولت ايران براى شركت در جشن